Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.268):

Oorlog en vrede

Ik leef met oorlog en vrede
en in het donker met tegenlicht

Vaak heb ik het contrast onbewust vermeden,
wie niet
Het is wel een waarheid die
aan elk menselijk bestaan wordt toegedicht

Plots dringt deze -bekentenis- zich op.

Ja, ook ik keek enkel naar buiten, gelijk ieder vanuit zijn dop
en dan komt er een moment dat het zicht
ook steeds meer naar binnen wordt gericht

Zo is de wereld om mij heen evenzeer geschapen
Deze tegenstellingen zijn, althans als men dat wil zien,
dat de uitingen daarvan,
ook eenvoudig van de straat op te rapen

Als dit inzicht allengs zichzelf verder opdringt
ervaart men deze -tegenstellingen-
als werkelijkheid in jezelf

Ik vind een schokkend feit.
Immers wie wordt in zijn bestaan daardoor
niet naar verwarring toe geleid

Het is altijd al zo geweest, toont het verleden;
een kwetsbaar omgaan met onze naasten en de natuur
kan niet worden vermeden

Ook al zoekt onze ziel spiritueel naar een vorm van heling,
de alomvattende geprezen evenwichtige natuur
is in wezen niet anders ingericht.