Vallen

als boven, uit de hoogte
enkel hoogmoed stroomt
die arm is aan zuurstof
dan raak ik door angst omzoomd

en ren voor het noodlot uit
eer ik word bevangen door het koude vocht
en men voor mij de noodklok luidt;
immers al vluchtend vliegt men snel uit de bocht

vaste grond vangt mij plots op, dieper gelaagd
waar zachtheid op mij wacht met open armen
en onvoorwaardelijke liefde mij draagt;

het is een zeldzame ziel die mededogen toont,
waar zou ik mij anders willen opwarmen

Biografie van deze schrijver

veilig troost

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 5 stemmen 39