Netgedichten

netgedicht (nr. 88.326):

Terug

Zoals de spreeuwen
lispelt hij zijn woorden
golvend en onvoorspelbaar
in groepen

In zwart tegen
een donkere lucht
antwoordt zij

Een aantal keren
als oude kraai bijna
stuurloos
in harde warme wind

Witte scharen scheppen
de rollende storm
in blanke branding
tot zwijgen

Het strand leeg met
rubberen lieslaarzen

Hiermee was de gedaante
niets misdaan

Taai als scheepstouw
en de aangekondigde
verlossing

Nam vloed het leven terug