Netgedichten

netgedicht (nr. 88.327):

Hartlicht

er zijn dagen
dat de lucht niet wijkt
je leert leven
met tegenwind

ik zie hoe je staat
stil maar niet gebroken
buigend als gras
dat zijn wortels vertrouwt

wat je meedraagt blijft
een fluister achter je schouder
ik herken de schaduw
in het licht van je ogen

als de hemel sluit
en hoogte ver lijkt
onthoud dan
ik ben de wind onder je vleugels

onzichtbaar maar blijvend

rita g.declerck