Netgedichten over individu

netgedicht (nr. 1.535):

tekentafel (terug naar)

waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde

in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken

een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken wou

wat wil nou het verhaal
om zo’n toevallige hoek
toen de maan ook nog eens verscheen
bleek geluk net zo goed op zoek

naar een samen te schrijven boek
met de nieuwste beelden
woorden en zinnen
waar we weer in willen klimmen