Au temps perdu

Waar het ik verzonk
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug

nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad

er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak door het wak van kroos

dwars door de leegte der lacune
tot in de hartklop in zijn keel
à la recherche du temps perdu
leek de vijver op een spiegel
in een hernieuwd verleden

... Geïnspireerd op "De vijver van Lacuna" door R. Delarbusto
en "Het kind en ik" door Martinus Nijhoff ...

Biografie van deze schrijver

reflectie herkenning

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 29