Netgedichten

netgedicht (nr. 88.437):

Zij is erbij

Ze was als een regenbui in de lente
onbevangener dan de eerste zonnestraal
frisser dan dauwdruppels in de mist
maar warmer als ijs

Ze geurde fruitig naar appels, groeiende bij bladeren
in de zon, als belofte, dat ‘t nog moest rijpen
zij was zo’n helder licht
ik was voor haar gezwicht

Iedereen smolt in haar handen
want zij droeg liefde in haar hart
schonk warmte aan ieder leven
zette door, waar ze ook was

Nu huppelen lammetjes door het gras
springen hazen enthousiast door het groen
bijen zoemen, dik en rond, met honing aan hun kont

En zij?
ze is er zeker bij
ik voel het in mijn ziel
ik zie haar dansen in mijn dromen
helder en vrij, want ze is erbij!

En ik? Ik sta nu hier, stoffig en vies
met winter in mijn broek
mijn adem is mistig van de vorst
want haar briesje waaide niet voorbij
al kreeg ik wel gelijk, want ik voelde het meteen:

Zij was fris, echt vele malen frisser dan mij…