inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.418):

fuga

een fuga van de liefde
zweeft met haar eerste
prille stem door het dal

een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis

tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet

troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid

een fuga van de liefde zweeft
door het dal
in het blauwe licht gevangen

een mens
hij kraakt van verdriet

Schrijver: J.Bakx
24 februari 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 315

Er zijn 6 reacties op deze inzending:

J.Bakx, een maand geleden
Het is troostend om te weten en te voelen dat anderen waaronder zeker jij, je begrijpen en daarom een lief bericht sturen. Dank je wel, KarelMaria!
KarelMaria, een maand geleden
Je fluisterende fuga luid gehoord en ontroerd beluisterd, Joseline!
J.Bakx, een maand geleden
Dank je wel, Peter. Je woorden naderen de inhoud. Je begrijpt het.
Dank jullie wel Stoker en Max. Fijn om gehoord te worden.
Maxim, een maand geleden
Dat je het beeld van de fuga
als leitmotief hebt gekozen
is veelzeggend, Joseline!...
Stoker, een maand geleden
Ik ben blij dat jij er nog bent, Joseline!
Peter Toll, een maand geleden
Wreed verdriet, waar zich zwemen van liefdevolle zachtheid doorheenweven.

reageer Geef je reactie op deze inzending: