lumen maternum
ik heb mijn lucht opgeklaard
niet dat zij nu blauw kleurt
rood zijn nog mijn tranen
immers niet alles is in een dag bedaard
ja, ik heb weet van rouw, wie niet
uitgespreid over een gangbare periode
soms in donker zwart, met een modderig lied
of juist opgestapeld
naar een hoogte van een pagode
telkens word ik mij er meer van bewust
dat het leven mij niet in slaap sust
wel is het zo, dat mijn geroerde ziel
meer aan zichzelf wordt herinnerd;
wijl ik voor haar beeltenis kniel
en overgave haar voeten kust
Geplaatst in de categorie: psychologie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!