inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.506):

zoals een getuige zegt

In een weelde van
onaffe schakelingen
bouwsteen voor steen
over de tegenstellingen
zie ik hem
meester der rangschikking
vliegen
en hij ziet mij
opstijgen
uit beteugelde beugels
wegschieten
in alle ruimte
op vleugels
door verbrokkelende muren
afgronden als verblekende
redenen bij samenzijn

Ik riep

ik adem met jou
toon de tintelingen
motiveer met mijn stem
in vernieuwende
niet overnemende
autonome verbondenheid

Zoals een getuige zegt

“Keer-op-keer met de vijf kleuren
dobbel stenen en combineer
kies en kruis aan in de vakjes
denk aan de rijen en de jokers
scoor met kolommen en kleuren.”

... als wederreacie op Beau van Zweymeltael - Schaken met Mendelejev ...

Schrijver: Simone de B.
2 maart 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 71

Er is 1 reactie op deze inzending:

Max de Lussanet, 3 dagen geleden
Eenzaam maar niet alleen
verhief hij zijn stem
vervreemde pion
met om zich heen
de ruimte van zon
verblindende muren

tegen rotswanden sprak hij
riep in de woestijn
pion vol courage
zag slechts een mirage
van een duistere moen
een djinn, duivelin
diabolische sater

een wildvreemde weerklank
hun antwoord op vragen
in veelvoud herhalend
tegen zijn oor
verdovende blinde muren
malend en galmend
repeterend refrein

reageer Geef je reactie op deze inzending: