zoals een getuige zegt
In een weelde van
onaffe schakelingen
bouwsteen voor steen
over de tegenstellingen
zie ik hem
meester der rangschikking
vliegen
en hij ziet mij
opstijgen
uit beteugelde beugels
wegschieten
in alle ruimte
op vleugels
door verbrokkelende muren
afgronden als verblekende
redenen bij samenzijn
Ik riep
ik adem met jou
toon de tintelingen
motiveer met mijn stem
in vernieuwende
niet overnemende
autonome verbondenheid
Zoals een getuige zegt
“Keer-op-keer met de vijf kleuren
dobbel stenen en combineer
kies en kruis aan in de vakjes
denk aan de rijen en de jokers
scoor met kolommen en kleuren.”
... als wederreacie op Beau van Zweymeltael - Schaken met Mendelejev ...
Schrijver: Simone de B.2 maart 2026
Geplaatst in de categorie: liefde

Er is 1 reactie op deze inzending:
verhief hij zijn stem
vervreemde pion
met om zich heen
de ruimte van zon
verblindende muren
tegen rotswanden sprak hij
riep in de woestijn
pion vol courage
zag slechts een mirage
van een duistere moen
een djinn, duivelin
diabolische sater
een wildvreemde weerklank
hun antwoord op vragen
in veelvoud herhalend
tegen zijn oor
verdovende blinde muren
malend en galmend
repeterend refrein