Netgedichten over lichaam

netgedicht (nr. 472):

Lijfspreuk

Mijn donker lijf, geoliede machine
Is op een zekere leeftijd, bijna oud.
Vraagt nu bovengemiddeld onderhoud.
Mijn voorkomen neigt naar het androgyne.

Dit alles maakt mij vaak tot de beziene.
Mijn huid is hoog gevoelig maar vertrouwd.
Mijn lijf doet wat ik wil, doet niet veel fout.
Ik denk weleens, hoe zou ik dit verdienen?

Mijn hamerteen en eksteroog ten spijt.
Gezicht altijd bedekt met lach of traan.
Een zere rug soms mag de pret niet drukken.

Een vrijpartij kost meer herstel en tijd.
Blij ben ik, dat we toch nog steeds van bil gaan.
Mijn lijf, het blijft de dag en vruchten plukken.