een verre dageraad

Hartelijk dank voor je uitgebreide inhoudelijke beschouwing, Nathan.
Die waardeer ik zeer!
Je hebt heel aandachtig gelezen.

Toen jij aan de liefde dacht had het natuurlijk moeten zijn, Joseline.

Ben blij met je reactie, beste Joseline!

Kort na het lezen van jouw Vliegen op vensterglas maakte ik een eerste aanzet voor dit gedicht.

Ben benieuwd hoe jouw Toen ik aan de liefde dacht a.s. zondag uit de wedstrijd komt.
Succes en veel plezier!

Hartelijk dank voor je heldere reactie, Hector!

Het gedicht is niet autobiografisch.

Ik lees iets dat traag binnenkomt. Niet in één klap, maar stukje voor stukje. Hard. Koud. Die kale zinnen werken sterk, ze snijden zonder omweg.
Misschien kan “ik moet het nuttigen” nog scherper, nog minder bedacht — maar het beeld blijft hangen.

Je dwingt de lezer om te blijven staan in dat moment. Geen uitweg. Geen verzachting.
En toch laat je iets open. Geen troost, geen oplossing. Alleen een verre hint van licht. Net genoeg.

Onder de indruk van je verre dageraad, beste Peter.

Een mooie heldere metafoor die verre dageraad.
Sterk onder woorden gebracht deze moeilijke boodschap.
Sterkte.