Netgedichten

netgedicht (nr. 88.596):

de tijd voor mooie poëzie is voorbij

de tijd voor mooie poëzie is voorbij
voor lieve woorden over schoonheid
het ophemelen van verdwenen natuur
die typisch Nederlandse schijnheiligheid
en volslagen afwezigheid van zinnigheid

de tijd van vertrouwen ligt achter ons
in goede bedoelingen of enigerlei kunde
of werkelijke kennis die ertoe doet
die ons verder brengt dan egoïsme
en egocentrische doelen

de tijd van het bagatelliseren
en relativeren of nog even parkeren
van deze realiteit en feitelijkheid
is in strijd met waardige menselijkheid

eenieder die dit tegenspreekt
mag nooit meer meedoen
die krijgt een schoen van mij
heel diep in zijn of haar reet gebeukt