toen zij aan de liefde dacht
Het was te vroeg om op te staan,
te laat om nog te slapen
toen zij aan de liefde dacht.
Hoe zij op prille bloemenvoetjes
lento binnenschrijdt
zich trillend tussen witte bloesems vlijt.
Hoe liefde onder laaiend zonnelicht
een lichtvoetig allegro zingt
haar oneindige vleugels spreidt.
Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst
troost dan weer presto voor
de zomerstorm de benen neemt.
Hoe de kleumende liefde huiverend beeft
zich klappertandend op het ijs begeeft
het vuur haar keer op keer bezitten zal
Hoe heldere eenvoud door de vensters stroomt
naar het sluimerende, droeve hart
toen zij aan de liefde dacht.
Hoe een verstilde zwanenzang haar
zo plots
in zijn tijdloze armen nam.
... Een vrouw beschouwt de liefde via de vier jaargetijden. ...
Schrijver: J.Bakx12 maart 2026
xs4all.nlGeplaatst in de categorie: liefde
liefde
362
Er zijn 7 reacties op deze inzending:
die eerst twee zinnen
waar ken ik die van
maar dat waren
de openingszinnen
voor de Willem Wilmink-wedstrijd
dit jaar
-had je deze ook ingezonden?
*
in tijdeloze tijd
vertikt de klok
tevergeefs
onze eeuwen
traag geleefde
tederheid
*
Raakt me diep, Joseline.
met het verstilde, tijdeloze
deze liefdessluimering...
Hier word ik graag mee gewekt, Joseline!