Apollo 13
Ik vlieg om de maan als het moet,
maar de machine hapert,
het staal is te zacht
de beitel te bot,
de dichter is te moe
te bang voor alle woorden
die op de wereld geschopt
kunnen worden vandaag.
woorden, die met veel kabaal en
rode vonken alle kanten schieten,
als scherpe as neerdalen op papier
dit alles om één roestvrij
stalen waarheid uit te slijpen,
de trotse psychonaut nog eeuwen herdacht
voor zijn nagelaten voetstap in het stof.
... Dit gedicht is gedeeltelijk geïnspireerd op de mislukte vlucht van Apollo 13, die slechts één baantje om de maan kon maken, zonder een voetstap achter te laten voor de eeuwigheid op de maan.
Oftewel: het lukt niet altijd, maar je kunt het toch proberen.
Zoals Hugo Claus eens zei: een slecht boek schrijven kost evenveel moeite als een goed boek schrijven.
Bovendien is het ook deels geïnspireerd op Bob Dylan, die naast een godgegeven talent voor woorden en melodieën te hebben, waarmee hij de waarheid omcirkelt op intuïtief gevoel, daarbij ook nog eens in zijn vrije tijd in de weer is met de slijptol, de beitel en het lasapparaat, om daarmee metalen kunstwerken te creëren.
Ik vond dat wel een frappant weetje, en mijn onbewuste wist dit alles te combineren tot bovenstaand gedicht. ...
Zie ook: https://www.gedichten.nl/...gin=0&sort=relevantie&limit=95
Schrijver: Simon K., 13 maart 2026
Geplaatst in de categorie: literatuur

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!