Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.659):

Beter niet weten…

In een ronde wereld, glashelder als smaragd,
zwemt zij, de gouden vlag, met ovaal mondje
in bubbelend gezag. Haar levenspad in
spiraalvormige oneindigheid, omsingelende
de groenheid, belaagd door uv-straling,

dansende in overbelichting. Bovenop tafel,
gevangen in de globe met beperkte ruimtelijkheid,
waar elke minuut hetzelfde doel wordt bereikt.
Zou zij zich daar niet vervelen, is haar beweging
niet bekend, verlangt zij niet naar water, wijds en

open, waar stroming vrij en groots kan lopen, zou
eenzaamheid niet binnen zijn geslopen? Zou zij
genoeg hebben aan dat zielige sliertje groen, dat
in haar theatrale wereld groeit, mist zij de wijdsheid
van een wereld die nooit bloeit, rotsformaties

met waterplanten die op haar wachten of de andere
vissen met romantische gedachten? Treurt zij om
al wat zij niet heeft, of zou het kunnen dat ze er niet
om geeft, omdat ze gelukkig is met dit voorspelbare
leven, waar alles veilig is en zonder streven?

Dat ze vrolijk rondzwemt, door haar heilige privé domein.
Het lijkt vreemd, maar wellicht vindt zij dat juist fijn. Omdat
zij tevreden kan zijn, met haar leven, zo klein. Als dat zo is,
dan weet ik dat dit heel prettig voor haar is, want het leven
is vele malen makkelijker, als je niet weet wat je mis…