Drukventiel
Een beeldenstorm valt
uit de dageraad
bizarre waanzin
knalt door het raam
als de wekker
wakker kraamt
Nee, nee, laat me slapen
tril me, tril me langzaam
Jij bent het drukventiel
dat opendraait
graai groengele boeketten
uit het verse gemaaide gras
Adem door de gaatjes
van mijn mondharmonica
draai de volumeknop
van mijn ballade
Wiegend in mijn hangmat
zie ik dansende syllaben
spatten glanzend in cadans
Alles verandert –
meet alle woorden
tegen jouw licht
Elke regel
laat mij mij zijn
zonder nodeloos gewicht
Geplaatst in de categorie: taal

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!