Sonnet der Wanhoop
Misschien trek ik een veel te grote broek aan.
Is ondank inderdaad des werelds loon?
Verdrietig en wanhopig wordt mijn toon.
Waar haalde ik het gore lef vandaan?
Moet ik soms in de schaduw blijven staan?
Zelfmedelijden vind ik al gewoon.
Mijn tranen mogen reden zijn tot hoon.
Met deze stilstand zal mijn droom niet doorgaan.
Bij die gedachte krijg ik het te kwaad.
Hoe doe je dat succesvol bij je netwerk?
Volgens de norm ben ik contactgestoord.
Nu hier mijn liefdesviering op het spel staat.
In bedelen ben ik gewoon niet sterk.
Ik bracht zo graag de liefde aan het woord.
... Sonnet uit 2023 toen ik midden in de crowdfunding bij VOORDEKUNST, letterlijk de wanhoop nabij was.
Gelukkig uiteindelijk wel met succes mijn gedroomde dichtbundel kunnen uitgeven. ...
Zie ook: https://www.achenbachenveira.nu/
Schrijver: Patricia Achenbach, 19 maart 2026
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!