noodzakelijke tovenaars
Ik leef niet in een land van bergen
van tergende dalen zonder einde
tussen bomen donderende draken
noodzakelijke tovenaars of -essen
door hekserij brandende pruttelbrij.
De varens zijn vooralsnog op ware grote
meerderheden van de bloemen en bijtjes
zijn al uitgestorven of gaan straks dood
alles wordt steeds uitgesprokener minder
in onbetrouwbaar drievoud.
Ik sterf onder deze weids verpeste lucht
van gedempte grootgrondmallotensloten
onder de schrammen van het woekeren
van bramen op de heide zonder vlinders
te vinden voor de allerlaatste vleugelslag.
De bermen worden voorzeker geschoren
zo het hedendaagse mensdom zijn/haar/
dien toekomst langs het kortwiekende mes
glijden laat en de onwenselijk gewaande
wildgroei moeiteloos wegsnoeit. Doei!
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: maatschappij
sprookjes
154
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
verdwijnt ook het zicht
zelf.
Een spanningsveld,
waar men in geraken kan.
Één kant belicht,
maar ook een kant!
groet,
Silann
de varens rond de zilverreigervijvers
de poelen des verderfs
aan gene zijde
waar schraapzucht heerst in schorre herenkelen
rond tillen van de duiven bij kastelen
daar zullen cijfers, nimmer letters walmen
de mondiale vloek der mammon galmen
in naam der trust van magatrump en musk
En zal het frans domein
der wereldorde
verschrompelen tot wat de kloktijd slaat
in postindustriële dronefabrieken
dat is wat ik u brom, het dicht verdorde
tropicale regenwoud der nevels
waar goden woonden in de Andeshemels
is kwijnende en schreidt als Zadkine's man
dikke tranen die de bodem dekken
in takken die ooit hoog de
lucht in staken
zo trots, majestueus leek het -
voor eeuwig
door A. von Humboldt aan de mens gegeven
nu nog, maar voor hoe lang -
is er nog leven
na de dood van magatrump en musk?