In Paradisum in vogelvlucht
Onbetaalbaar is de omgekeerde werkelijkheid
hoe overleeft hij, rust zij
langs de zee
vindt hij ooit een weg naar haar,
Melopee
waar geluk alsnog wordt herboren
jij en ik in a paradise regained?
naar hoop de weg vragen was toen
mijn zorg
hoop werd zorg achter gesloten
luiken
is die werkelijkheid ooit nog
herstelbaar?
stille breuken, vooralsnog ongrijpbaar
onder het nachtelijk blauw
van vlindervleugels
op de kustlijn versplinterd
in een stille schreeuw - dingen die komen gaan
binnen-in jouw verre dageraad
Geluk lijkt altijd van korte duur
ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar
onder de huid van lente in maart
dan blijft een impressie altijd onvolledig
van dat eeuwige vrouwzijn
door de tijd
onderweg naar niets en nergens
waar woorden zonder inhoud
draaiden in cirkels
en wortels verzonken
achter gesloten luiken
- een sonnet van de wanhoop
(nooit wanhoop van een sonnet!)
dat naar niets en nergens
toe leidt
Dan zijn noodzakelijk de tovenaars
leerlingen die in hoop en gevaar
hun zwanezang durven zingen
als Phaëton, onderweg naar wiens land,
als dat naar niets en nergens toe leidt?
... Een compilatie van Aha-erlebnisse van week 12, alhier ...
Schrijver: Max de Lussanet, 22 maart 2026
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: bedankt
netgedichten
147
Er is 1 reactie op deze inzending:
Binnen handbereik is de teruggedraaide fantasie
dat wij sterven, en zij dwaalt
door dromen
maar wij raken de weg niet kwijt
in ‘de profundis’
ondanks de pech van de overwonnenen
tot in de verloren hel
doelloos stilstaan en zijn is nu
ons leven
doelloos leven voor de geopende
muren
was deze leugen vandaag ook
onherroepelijk?
luide wortels, altijd voor het grijpen
boven op maagdelijk wit
de rupsbanden
in landschapspijn ingebed
als luid zwijgen – niks zal verstijven
buiten-uit jullie naderend einde
Tegenslag duurt nooit te lang
wij gaven rust in hedendaagse gelederen
op een haar na de cito met kou op komst
nu verdwijnt elk concept nimmer geheel
‘nulla infinitio sine
homine’
thuis in het al en de hele wereld
zonder stilte of leegte
vierkant staan
de takken uitstekend
voor geopende muren
-het vrije dicht naast de hoop
(altijd hoop naast het vrije dicht)
wat bij het al en de hele wereld
overblijft
Immer sterven de factcheckers eerst
waarzeggers der feiten en vrijheid
maar ons debutantenbal valt stil
geen Aidos, verblijvend in ieders lijf
daar het al en de hele wereld overblijft.