inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.754):

EN ALLES BLIJFT BIJ HET OUDE

============
==================
zij draagt de zon van de evenaar in haar heupen,
haar ogen zijn groene bosmeren,
waar mannennamen langzaam naar de bodem zakken

de wind, de zon, de avond, de dag, schraapt door de tijd,
zijn leven is een blok dood hout
het vroege voorjaar snijdt door zijn jas
de motor tikt nog uren na

hij telt de stappen naar de tempel waar
zij wordt bewaard als kaneel in een glazen stolp
de ankerplaats voor een man die zinkt

ik loop daar als een andere versie van mijzelf
in schemertijd, fluisterende,
grijze schaduwmensen

de dag doofde uit in mijn handen,
een dun botje van tijd
dat kraakte zodra ik het aanraakte.

en ik zag:
het was geen toestand,
maar een erfelijke kamer—
een binnenplaats van vrouwen,
waar elke blik wordt gewogen
tegen de prijs van het bestaan.

ik ben een toestand,
jij bent het mes,
en samen zijn wij de wijn
voor een nacht die nooit
genoeg krijgt van ons.

ik ben een vortex
van gedachten in beweging,
die op een dag zal stoppen
en jij, jij bent ook een vortex
van vrouwelijke energie
en stille geheimen

er zijn goede delen in mij, zeg je,
alsof je een dode vis optilt ,
en kijkt of het oogje nog ietwat glanst.
laat het deze keer goed zijn
is wat je fluistert naar het donker,

mijn gebed en mijn grap,
toch hetzelfde voor jou,
zwarte engel die je bent
dan zeg ik het zacht
en wij dachten daartussen
zonder schade te laveren

we hebben zo veel fun,
zeg ik ergens tussen het slachten
en het zachtjes terugleggen
van de schaamte op je marmeren lichaam.

geen zonde vandaag, geen echt vergrijp,
slechts de noodzaak om gekend te worden.
haar lach is de pleister op een oude wond.
twee dieren in een tijdelijk nest
het is niet echt, maar het is genoeg.

hij rijdt straks terug door het grijze licht.
de tank halfvol, het hart een fractie lichter.
geen verlossing, geen einde.
gewoon een man, een weg, en de wetenschap
dat iemand hem even heeft vastgehouden.
==================
============

... Iemand moet het doen;
Een melo-dramatisch gedicht, over betaalde liefde, zoeken naar, met jaren zestig vibes over een oude man die op zoek is naar connectie.
Zo kun je het ook noemen. ...


Zie ook: https://www.gedichten.nl/schrijver/Simon+K.

Schrijver: Simon K., 27 maart 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 32

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: