Lelijkheid…
zit ‘t de verkeerde vormen
de neus die nederbuigt, de te dunne mond
zit ‘t op de tanden, in viezige sporen
pukkels, littekens, een onzuiv’re huid
of zit ’t dieper, in het hart verborgen
in donk’re hoeken, vol van macht
leeft ‘t achter monden die draaien
over angst die de ziel duisternis bracht
kleeft ‘t in verleden als droge wijn
in schaduw die maar niet wil verdwijnen
verscheurde verlangens die bijten
in strijd met alles dat nooit vredig lijkt te einden
blijkt ‘t dan slechts een kwestie van schone schijn
als bitter gal in ons binnenste schrijft
in warreling van twijfel, schaamte, schroom
hatende stil, in donk’re troon
wie bepaalt wat mooi is, al wat niet deugt
is schoonheid een verfblik die liefde veugt
een maskerade van precieslijkheid
dat afbrokkelt als een hart zich opensnijdt
weergeeft ‘t niet in spiegelglas, maar in de ziel
waar licht en donkerte samenkomen
of groeit ‘t uit acceptatie, met moed en blij bloed
uit vrede met jezelf, in al zijn gloed
Geplaatst in de categorie: filosofie

Er is 1 reactie op deze inzending:
bungelt er zeker en vast
één specifieke ledemaat
en/of gelaatsonderdeel
veel te ver onderaan
de zeer individuele lijst der
subjectieve schoonheden