Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.039):

‘t Huwelijkspad…

Als jij mijn spons was zou ik eeuwig baden
in dit reusachtige bad vol sop
zacht strijkend over rug en liefdes bladen
tot einde der leven genieten
wetende dat ik nooit meer stop

Als jij hier verschijnt, stiekem in gedachten
denk ik niet altijd aan je gezicht
maar aan intieme delen
want het kan me niets meer schelen
ik zou al mijn verlangens met je willen delen

Nooit had ik verwacht dat je mij zou verlaten
ik had gewoon niets in de gaten
misschien ben ik naïef
stond ik zorgeloos, vrij in de wei
als een pasgeboren lam, dat wacht op slacht

Tijdens dit gedicht wil ik niet denken
aan hoe anders alles is
in tranen latende moeheid, omdat ik je zo mis
zou ik nog even willen vragen, ofwel je vergeven wou
al mijn missers, alles wat ik mezelf nooit vergeven zou

Hierbij stuur ik nog een laatste zoen
verlangend, bedank ik voor alle zorgen
de fijne herinneringen op ons huwelijkspad
en ik betuig diepe spijt omdat ik ‘t morgen
niet kan overdoen…