Michel…
Zonnebloemen bogen beschermend neer
op de kleine jongen die de tuin inliep
kort gebroekt, maar keurig wit gekleed
met zonnehoed geknoopt om het hoofd
Achter hem volgden grootzus en kleine broer
zij liepen van een trap met honderd treden
een hele toer
zo hand in hand naar beneden
Pruisisch blauwe potten bloeiden
statig bij het pad
alsof ze daar gezet waren om het plaatje
het perfectioneren, de realiteit te accentueren
De jongen spreekt nu in schaduwdromen
omdat de zon die dag niet genadig was
al staat zijn gezichtje vol verwachting
om alles wat die dag nog bracht…
Geplaatst in de categorie: kinderen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!