Maartveld

ik leg mijn herinneringen
neer op een mistig maartveld
en kijk weg van de populieren
die het trieste van jou missen

tot waarheid maken

jij spaarde jouw leegte
ik spaarde mijn hoop
tot er een kruispunt was
waar schijn en werkelijheid

op elkaar begonnen te lijken

wij dansten samen
zonder dat we elkaar zagen
rondom hetzelfde vuur
ben jij tot stilstand gekomen ?

misschien juist niet

en is jouw zwijgen
juist een wegwerpen van leegte
die nu zoveel blijkt te lijken
op de voorjaarsmist

uit mijn verleden

missen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 15