inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over kunst

netgedicht (nr. 724):

gevouwen hengsten

Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing

zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten

De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen
als overgebleven maankreten
bij gekunstelde toevalligheid

deze vulkanisatie van tempels
in babbelziekelijkheid
en vervagende dynamiek
der bezorgende kletskriebels
paden onzer gevoelens voeden

... commentaar op hoe de mens zijn diepste verlangens en angsten
laat verharden en verzuipen in oppervlakkige ruis en nostalgie ...

Schrijver: R.E.N.S., 27 april 2026


Geplaatst in de categorie: kunst

2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 157

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Barbéra Bokorból, 5 dagen geleden
niet alleen het schrijven
van een gedicht
maar soms ook het lezen
is een ware Kunst
K.BLZ., 5 dagen geleden
Nooit vermoed dat een file
bijvoeglijke naamwoorden
vermoeiend werkt en machteloosheid uitstraalt?
Pas dus op met jezelf
te promoten.
R.E.N.S., 6 dagen geleden
Dankje Van Xanten
ik had weer eens behoefte
aan een ander smaakje
dan de dagelijkse rauwkost

proef je mijn andere gerechten ook?
Van Xanten, 6 dagen geleden
HEMA-velletjes
roepen in koor:
Ooit word ik een
kraanvogel
genezen van
de bakpapierenbabbelziekte
kijkend op de fantasiawoestijn,
vliegend langs het
het hooggebergte van Kazachstan

Zij wapperen in benevelde wind,
niet als propjes
over de vintage prullenbak


Een ongemakkelijk wringend, boeiend gedicht, R.E.N.S.

… maar een paardenmiddel tegen de koorts…

reageer Geef je reactie op deze inzending: