Fruitgaard
Wat voor waarde heeft het
de structuren van de psyche
het lezen en leren over oorzaken
achtergronden die woest maar leeg zijn
één gevoelsmoment wuift dat alles weg
mijn hand die even woelt
door je zachte wintervrije haren
tenminste als dat had gekund
nooit beleefde seconden
kietelen aan mijn horizon
dringen zich op zonder vragen
zoals gevoelens dat ook plegen te doen
ja, mijn vingertoppen door jouw trotse lichtheid
dan verdrinken alle onnodige woorden
of zouden dat hebben gedaan
ik zwijg bijna over een fruitgaard
waarin ik me slechts jouw kanaal kan inbeelden
die doorgang van heel jouw jij
waarin verlangen tot iets heiligs wordt
omdat de bron zuiver is
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!