Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.156):

Wenskaart…

Zij was altijd al de vreemde vogel
haar vleugels waren fout
verkeerd vanaf de start
te blauw, te geel en veel te grauw

Zij fietste tegen de lantaarnpaal
de enige in de straat
ze struikelde over stoepranden
waarover men moeiteloos stapte, ‘s avonds laat

Haar leven werd een reeks mislukte projecten
omdat het kaartenhuis altijd viel
het schip zonk voor de horizon
als wenskaart die nooit bestemming vond

Tot de dag dat zij ‘t opgaf
ze was met al het falen, meer dan klaar
en het klinkt raar
sindsdien begon het ware avontuur, voor haar

De wereld werd haar kaartenhuis
waar stoepranden nieuwe grenzen onthulden
ze sloeg haar vleugels uit zonder pech
en vond een nieuwe weg

Nu schenkt ze wenskaarten aan de wind
haar schip vaart op eigen zee
die lantaarnpaal is perfect voor haar fiets
daar vind de bestemming vast nog wel iets…