Netgedichten

netgedicht (nr. 89.154):

De nacht

Mijn avondwandeling
door de straten en het park:
alle schoonheid van de dag
is aan het verdwijnen

in de schoonheid van de nacht
die duisternis vol leven
dat de wereld heeft veroverd
door het licht te koloniseren

Uit de schoonheid van de nacht
ga ik slapen om daarna uitgerust
de schoonheden van de dag
te beleven en er s avonds

mee rond te wandelen
door de straten en het park
en daarna naar bed te gaan
zonder te verdwijnen in de nacht