Bank

Waar laat ik mijn schijnwereld
zodra jij dingen doet
die werkelijkheid dragen
het onwaarschijnlijke moment

waarin jouw nachtlach zichtbaar wordt

Afstand veranderd in emotie
je wijst in de richting van een bank
je stuurt me met je ogen
jouw wachters heb je weggestuurd

dan is daar jouw ondenkbare beweging

hoe jij schijnbaar zonder twijfel
mij laat voelen wat een lichaam is
dat een leven lang doorbracht
zonder ooit gevoeld te zijn

net zoals het mijne

je noemt de naam van jouw stad
dit keer met de zachte klank
en dan het woordje dat zoveel jaren
al mijn stof verzameld had

- kom -

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 11