Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.188):

Het Meisje

Zij leefde in het gouden uur
gevangen in die tijd
zonder naam, maar met een glimlach
die eeuwig zielen blijdt

De schilder zag het licht
parelwit, sereen en zacht
niet van zee, maar uit haar hart
op ‘t stille doek getekende pracht

Donkere achtergrond drukt somber
op de vederlichte lijnen van haar gezicht
dat rustig naar de schilder kijkt
met een vertederende blik

Spreken ogen zonder woorden
lippen half open, de ziel gesloten
de parel hangt als tweede ster
in ons universum te wachten

Zo zie je maar dat een meesterwerk
speciale krachten heeft
want dit simpel onbeduidend kind
wordt als diamant, door menigeen bemind