Netgedichten

netgedicht (nr. 89.201):

Kaleidos en pumps

Nesten vol zwaluwkuikens
bekken oranje en geel simultaan,
keek ik bewonderend aan.

Daar begon mijn stil verhaal
zocht ik bijen in bubbels
geliefden op kribben
in opwaartse stromen,

Ik leerde van slopen doorweekt
en troostende woorden
balancerend op koorden,
waaide het flink –
slechts een vinger stopte de tijd.

Ook leerde ik gnomen en feeën,
degene die gaan en komen.
Ik las een boek, uit een minibieb –
gevonden onder mijn huid

Vond stormen en vonken
puzzelend diep,
langs een kust van kikkers
en een vervelende griep.
Nee, in de verste verte
niet kunnen dromen
dat ik piepers kon koken…
achter de maan…

Nooit had ik verwacht
suikerspinnen te dopen of
te dansen met een Akhal-Teke

of op strepen,
met opa op de polka

niet te vergeten,
kruiken waarin scheve woorden staan.

In mijn vitrine
staan glimmende pumps,
had ze gekregen,
maar vele maten te groot,
ze staan op een draaiplateau

het vakmanschap van de maker
is een kunst op zich gebleken.