inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

netgedicht (nr. 4.357):

Etsen of krassen?

Is een herinnering
als eenmalig uniek
onherhaalbaar moment
in de eeuwigheid

verdwenen zodra die
de schatbewaarder
van neuronale
memorabele etsen

eraan herinnert
dat hij nog staat
als wachter aan poorten
van weliswaar
fictief-spatiële

doch onder normale
omstandigheden
voor hem niettemin
onuitwisbare sporen
op een rots?

Welneen, 't is allerminst
voer voor alchemisten
die het raderwerk
van biotopen
der coördinaten bepalen

voor het rumificeren
der zoönosen in zoroastisch fluimende spuigaten
van mummificerende sarcofagen

Schrijver: Malenka d'ici , 18 mei 2026


Geplaatst in de categorie: psychologie

1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 72

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Malenka, 2 dagen geleden
@ Rens:

dank en - as usual-
zeer scherp opgemerkt!
Ik zou haast zeggen: de vraag stellen is haar beantwoorden...

@ Evelyne:

Reuze bedankt voor je compliment! Het doet mij wat denken aan Osiris, Isis of Nefertari, misschien dat jouw reactie daar ook aan hint?
Van Xanten, 2 dagen geleden
Initialen gekerfd in een reus
gegroeid naar een onaanraakbaar tooi

wonderlijk mooi
gedicht
R.E.N.S., 3 dagen geleden
Bestaat een herinnering
slechts op het moment dat
wij ons ervan bewust zijn;

is het noodzakelijk
dat ons 'ik' méér is
dan de som onzer meetbare delen;

mogen wij genieten
van de schoonheid
én het onvermijdelijke verval?

reageer Geef je reactie op deze inzending: