inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over overlijden

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.502):

driftsneeuw

nu zijn adem hapert
raapt hij als de stormwind
driftsneeuw van de grond

opdoemende sneeuwduinen
benemen hem het zicht in
een ijskoud striemend gevecht

nu zijn adem stokt
komt hij tot een stil bedaren
toen de sneeuw vervloog

Schrijver: J.Bakx, 27 mei 2026


Geplaatst in de categorie: overlijden

2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 129

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

J.Bakx, vandaag
Wat een fijne, treffende reactie, KarelMaria, met the Cold Song van Purcell. Dank je wel.
KarelMaria, vandaag
*

Welke macht ben jij, die van beneden
mij heeft doen opstaan tegen mijn wil en moeizaam
uit bedden van eeuwige sneeuw?
Zie je niet hoe stijf en wonderbaarlijk oud,
helemaal niet geschikt om de bittere kou te verdragen,
ik nauwelijks bewegen of ademhalen kan?
Laat me, laat me weer bevriezen.
Laat me, laat me weer doodvriezen.

*
The Cold Song (Henry Purcell)

reageer Geef je reactie op deze inzending: