porselein
Zul je van me houden...
als ik verdwaal
in een verleden vol droefenis
als mijn ogen jou zoeken
maar de kleur niet vinden
Zul je me beminnen
als ik even mijn gezicht
verberg in mijn handen
en andere tranen huil ?
Hoe kan jij toch dragen
dat wat tussen ons
onuitgesproken blijft
het kleurloze gezicht dat ons aanstaart
ja, ook jou
dat gelaat
Met die porseleinen witte wangen
waarachter huilen verborgen blijft
waarop nooit een warmte gloeide
maar..
als dat breekt zijn de scherven
zo scherp
voor wie ze op wil rapen
zul je mij nog liefhebben ?
als ik deze breekbaarheid
die ik eens wilde oprapen
aan jou zou toevertrouwen
we dragen onze hel
binnen handbereik
laat haar rusten
laat haar in andere levens
iemand tot een hemel zijn
je kan niet iemands hemel worden
als diegene jou als aarde ziet
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!