De onzichtbare censor

Achter een scherm van vage namen,
heerst een anoniem bewind.
Zij die hier de regels beraamden,
zijn voor eigen willekeur blind.

Wat een veilige haven moest wezen,
een vrijplaats voor het broze woord,
is verworden tot een plek van vrezen,
waar de hardste stem het beste scoort.

De redactie kijkt toe en zwijgt stil,
als kliekjes een dichter gaan jagen.
Het platform buigt mee met hun wil,
geen ruimte voor kritische vragen.

Wie niet in het vaste stramien past,
wordt koud uit de community geweerd.
Met subtiele snerpen belast,
tot de rust en de moed is gekeerd.

Zo sterft de poezie in de schaduw,
weggepest door de waan van de dag.
Een platform dat lafhartig toekijkt,
terwijl het de creativiteit begroef.

gedichtenwebsite

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.7 met 7 stemmen 31