Geen leven te bekennen (variatie)

Dit is een avondwandeling zonder idee,
zonder die pot met goud aan het einde
vliegt niks als vangbaar uit mijn mond als vlees.

Een hedonistische nachtgenieter die vertrok
als buitenissige naast elke maatvoering,
de eeltplekken diep en te kort door die smalle,
scherpe scheuren,
lag ontkleed als bronzen naaktheid,
- ondanks dat rook jouw geleerde gedachten afsloten
van een hardheid zonder hemel,
als ding.

De mensen sneden geen platonische houtjes in het water
noch in dit nachtverraad;
dromen als tegels opbrengend,
of als een ongekleurde straf
zonder smaragd het thuisfront opwarmen.

Dit is een dag zonder vrouwen,
als een doorgeleefde dag strompelend,
als stiltes en afvallers op stenen,
of in de heldere modderpoelen
blijft de lichte stilte als troeteldier bij een hemels einde.

Als capibara mis ik mijn avondmaal nooit
dankzij hyper-poëtische toevoegingen;
de guanaco zweeft als blaadje op de onmachtige golven
voordat van mij heldere zinnen zonder verdieping doven.

Dit dissen aandikken op handen zonder kracht;
wij vergeten de kooi welke ons,
het stilstaand verdriet,
als groene vingers mogen doen wroeten
uit een hoogte zonder krachteloze rotsen.

Bijkans met inhoud en een hemel
vervalt hier de allerkleinste capibara-club,
geschoond van spontane woorden
doch barmhartig zonder geloof.

Schrijver: R.E.N.S., 23 juli 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

hedonisme

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.0 met 1 stemmen 6