fenomeen

het verleden draag ik als een
blijvende metafoor in het dagelijks
bewustzijn in deze alsmaar
voort schrijnende tijd

er is geen klok, stuk of lopend
die mij thuis laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen

maar zij, in haar violette verschijning
die ik lees in telkens een ander verhaal
wijl haar aura de biografie overtreft
dan welke zakelijke colofon dan ook

laat me nogmaals baren in de schoot
waar liefde zacht als mos het fluweel
en fijn geweven zijde als een
natuurlijk fenomeen opnieuw
laat verschijnen

Schrijver: elze, 23 juli 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

trauma

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5