Rode luchten

Ik heb ze lief
jouw ontwrichtende schemerwoorden
die je schrijft onder jouw rode luchten
misschien belicht door een matte avondzon

daar wil ik zijn

Niet om mijn eigen leegtes te ontvluchten
maar om jou en de wezenlijkheid van jouw woorden
samen te voegen tot een concreet geheel
want een gezicht valt niet te verzinnen

je schrijft het verleden bloot

Zonder dat je letters wilt verliezen
zoals een geliefde verloren kan gaan
en je gebruikt pijnlijke inktpatronen
straten hebben soms dezelfde naam

alhoewel ze in andere steden zijn

Ik beweeg me soms in jouw tijd
hopelijk stoor ik je niet
of erger; verstoor ik niet iets
wat ik overigens niet pretendeer te doen

Vooralsnog geven jouw bruine stormblaadjes
stammend uit verdorde jaren
die plegen over te waaien
mij de genoegens van stervende eenzaamheid

emotie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 9