Zij ziet mij zitten

Zij ziet mij zitten, starend door het raam,
Tot mijzelf komend voor stromende taal;
Hij, met de zachtste ogen, noemt de naam
Van kromme wegen en verzonnen praal.

Ik laat mijn leven bloeien op de site,
Aan alle lezers met blijvende dorst;
Daar, voor de hoogste harten, waar het draait
Om kloeke zinnen als smaakvolle worst,

Waar ik de droogste verzen op zie staan,
De leugen bestrijd van eeuwige tijd;
Zij, als mijn ware muze, laat geen traan
Bij valse weemoed noch gekaapte strijd:

Hier in ons huisje, geuren uit de tuin
Van rijke struiken op beschreven puin.

... Sonnet 5 ...

Schrijver: R.E.N.S., 29 augustus 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

sc vriendschap dromen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 19