Ontheemd
zo de weg gaat, zo gaat het zicht
over in vergezicht om tenslotte
te eindigen in de mist van morgen
.
vaker dan een keer
geraakt men dan ontheemd
tussen quasi toegeëigende lichtjaren door
en raakt dan als verborgen
in de leegte van een eeuwig moment
.
het is niet zo, dat men versteent
maar de wil is aan banden gelegd
en wordt gedwongen eb en vloed te ervaren;
niets is zo zielloos als gevoel eigenstandig
draait en de rede enkel in modder dregt
.
de mens dwaalt steeds verder af
van de scheppende natuurlijk orde
kijk maar in uw zelf en om je heen
we geraken telkenmale ontheemd
.
toch hoop ik op een nieuwe verwachting;
een wezenloze zekerheid, zogezegd
en verlang naar een herstelde hechting
.
opdat een vernieuwd evenwicht
weer in mijn hart wordt gelegd
gmail.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: psychologie
ontheemd
597
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!