Wat de aarde blijft dragen

Het gras houdt sporen
de wind draagt stille resten
groen wacht op herstel


Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam,
plastic en glas dat niet meer bij de takken past.
Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.

Niemand vraagt om harde oordelen of grote woorden,
alleen de blik die ziet wat achteloos is neergezet.
De wind beweegt langs bladeren en lege flessen,
en even raakt de wanorde je dieper dan je wilt.

Je hoeft niet alles op te lossen in één beweging,
het is genoeg om even stil te staan en waar te nemen.
De natuur wacht geduldig op een zachter tijdperk,
waar elke hand een stap kan zetten naar herstel.

Wat vandaag verstoord ligt in het malse groen,
mag morgen langzaam lichter worden aangeraakt.
We ademen dezelfde lucht als wat hier achterblijft,
en herstellen stap voor stap wat even is vergeten.

Biografie van deze schrijver

aarde bewustzijn milieu

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4