start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2077)
adel (46)
afscheid (1492)
algemeen (1895)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4197)
erotiek (596)
ex-liefde (540)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (174)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2397)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1017)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (301)
liefde (7899)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (727)
maatschappij (702)
mannen (124)
media (18)
milieu (130)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (455)
mystiek (477)
natuur (2479)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1148)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2500)
rampen (126)
reizen (474)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1217)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (223)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (274)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2283):

Verplicht

Zo kent ieder leven groter leed
en alle pijn kan zich verzachten
mits op tijd gedeeld

Wrakhout deinend op het water
dat éénmaal gestrand voorgoed
een eiland wordt uit wind en zand

Schrijver: Stanislaus Jaworski, 12-05-2003

stanislausjatyahoo.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: adel

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2490 keer bekeken

3/5 sterren met 46 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Frans Weimar
Datum:23-12-2003
Emailadres:fransweimarathotmail.com
Bericht:Wat een prachtig, kort en krachtig gedicht. Een bijzondere interpretatie van 'Adel verplicht'. Mooi die tegenstelling tussen menselijk leed en de fysiche natuur der dingen en gelijkertijd de overeenkomst. De eenzaamheid van een eiland in zee en het menselijk tekort.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)