3.147 resultaten.
Zijn handen rusten in zijn ogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Wie zal het lukken
om mij te schetsen, wie
ik ben, niet zomaar
een vrouw met huid
en haar en een figuur
zes, zeven, zus en zo
maar levensecht? De dromer
misschien, die vaag om zich
heen kijkt en mijn beeld laat
bezinken voordat hij begint
te tekenen; zijn handen rusten
in zijn ogen, zijn blik is zacht
geen zoeklicht
dat mij bleekt…
vanuit binnen bekeken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
382 Ik zie het blauw. Een grote blauwe hemel. Een en al blauw.
Ik zie wit dat blauw wil verdringen. Wit doet zijn best.
Ik zie de zon die, waar het kan, stralend kansen pakt.
Niet alles is tot in de uithoeken blauw.
Ik zie staaldraad diep in de schors van een boom gekerfd. Langzaam gewurgd door zijn eigen groei.
Kroon en takken afgebroken.
Ik zie…
[ We zoeken de bal ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 We zoeken de bal
en veranderen het spel –
in verstoppertje.…
Het werd al donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Over te lange wegen
zwierf ik door Stappegoor
moe en alleen
Er was een korter pad
naar huis, dat wist ik
zeker als verkenner
maar twee te grote jongens
van de boerderij schopten me
terug, het stadskind in uniform
en dreigden met de hond
Het werd al donker
niemand zag mij
niemand om me te helpen
Ik was moe en alleen
in mijn verdriet…
[ De polder is groen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De polder is groen,
niets dan gras, gras verbergt gras,
sloten en wegen.…
[ Een baby praat niet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Een baby praat niet,
toch begrijp je hem beter –
dan volwassenen.…
Onze hooiberg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 Stoppelveld
kafjes in de lucht
droge zomergeuren
populieren langs de wetering
onze hooiberg op het eind
daarbinnen uit het zicht
ons hol
getrokken en geduwd
in het lange gele gras
ik droom er met jou
bloot te liggen
als pasgeboren dieren
dat is alles
er hoeft niets meer
we kunnen doodgaan
dat is ons geheim
mama begrijpt het…
Duivelssteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 De duivel was woest toen
hij je naar de Doesburgse kerktoren smeet;
gelukkig gooide hij mis en belandde je
in de bossen bij De Steeg.
In lang vergeten en vervlogen tijden
brachten Ymirs verwanten je mee uit Jotunheim,
als altaar voor het offermaal gewijd
aan Wodans raven.
Althans volgens de oude verhalen;
zelf ervaar ik je meer als…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
335 Op het strand duwen we ons
door de wind naar het licht toe
Er is geen tunnel of heilige poort
Om op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen…
[ New York, de mensen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
369 New York, de mensen
zijn druk, het tij slaapt en draagt –
de vrije meeuwen.…
Kafkas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
419 Met ziedende hand sloeg de hemel
de nieuwe stad en de enorme toren
uiteen, de Hangende Tuinen vlogen
Vertrekken werden vliegtuigen
en tapijten met gedekte tafels
landden ver weg in de lange zee
Een zware regen
van kamers vormde met een plons
een hemelhoge bergrug
De mensen uit de Toren
verspreiden zich in vijftig talen
en vochten om…
valavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
378 de wandeling
tussen licht en donker
wordt trager en langer
voetstappen kruipen
in het zand
een waarschuwende
goede geest kondigt
in de verte sonoor
de dood aan als we
langs de greppels lopen
de valavond is voltooid…
[ De kat zit muisstil ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 De kat zit muisstil
de maan te observeren –
de hypnosebal.…
Paradijskinderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Jonge mensen zijn slechte denkers
Je moet hen eerst te eten geven
van de vruchten van die ene
speciale boom van de kennis
wat nuttig en nadelig is
voor ze iets weten
en zodra ze dat snappen
begrijpen ze
dat het zo moet zijn
als je geen paradijskind wilt blijven
voor wie alles klaar moet staan
in een wereld zonder gevaren
Wat…
[ De sterrenhemel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 De sterrenhemel:
een koninklijke mantel –
om moeder aarde.…
[ Naar de maan gegaan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 Naar de maan gegaan
voor de maan, zagen we iets –
anders: de aarde!…
Wu wei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Weer de nacht, weer de ochtend
van een nieuwe dag voor dansers
en de andere mensen
te voorschijn kruipend
uit het ogenschijnlijk eendere
verrassingsei, tijd is water
in een rivier die zich verdrinkt
in de wereldzee en ik stroom
mee, ik kan me laten drijven…
[ Het leven is iets ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 Het leven is iets
zieligs, doe iets, dan vind je –
jouw motivatie.…
Isis ontsluierd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Isis ontsluierd, niet haar masker
van goud, maar echt, haar ziel
in mijn naakte lichaam
de energie van de wereld
kleedt mij van binnen uit
trekt knopen los, strijkt
inwendige bulten glad
vult deuken en scheuren
en draait de deksels los
van mijn wonden, likt ze
langzaam met liefde
weg tot dunne littekens
van verloren eenheid
met…
[ Windvlagen vagen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 Windvlagen vagen
mijn herinneringen weg –
Ik val uit elkaar.…