Heeft God misschien een vergissing begaan? Kijkt hij die wij beter zouden zijn, mij niet voor niets zo liefdevol aan? Zou ik niet daar en hij hier moeten staan? En net zo vol begrip genegenheid zonder ooit een teken van enig chagrijn tevreden en gelukkig met m’n eigen moeten zijn? Hebben wij niet opgelet misschien iets gemist? Heeft…

Mensen zijn raadsels, zelfs wanneer ze vrienden zijn – is dat niet zeker.…

Een beroep duurt en duurt een leven in wel en wee zo'n 100.000 uren van doen wat mogelijk is alsof het je niet kan schelen dat je wensen onmogelijk zijn zodat je doet wat mogelijk is alsof het allemaal al voorbij is en je geniet van elke toegift afwisselend naar lucht happend in de vloed en droogstaand in de eb temidden van het sissende…

Mijn gaap in de tuin ademt frisse lucht, ik hoest – een vlieg uit mijn mond.…

Met handen en voeten spreken ...met mijn vuisten, met regen, en woedende storm in paswoorden dicht ik wie ik ben ...met armslagen en gestamp, zonder na te denken wie ik ben, wie als jij met mij vecht ...wanneer het stormt in ons bloed en ook jij je dansend vrij huilt ...mijn ziel verbonden met jouw hart de hemel gevonden in elkaars hand…

Soms mis ik mijzelf, zoals ik me heb gekend – zoals ik wil zijn.…

We varen zomaar te ver en raken verstrikt – in lotusbloemen.…

Mijn oude ogen zien wazig, ze verlossen – me van oordelen!…

Zijn er heiligen? Misschien, ze verbergen zich – zoals de eenhoorns.…

Ik las gedichten totdat het te donker werd – nu voel ik de wind.…

Opa vertelt graag over vroeger, maar pas op! – hij maakt ook grappen!…

heb de wereld afgefietst heb meren leeg gedronken heb echt te veel gebietst heb onzin uitgeschonken heb veel te vaak gefaald heb gedacht het is beklonken heb met liefdes kunnen pronken heb van leugens de waarheid achterhaald heb gedronken van geluk heb sloten gevuld met verdriet heb gedacht niets kan meer stuk heb beseft: laat los maar…

Er is een nieuwe jongen in onze straat Onhandig in hinkelen en knikkers moet hij lenen Vandaag heeft hij iets, een bloedknikker Volgens hem is het echt bloed maar niet van mensen De knikker rolt in zijn hand Het is zwaar bloed, zegt hij je weet wel, net als zwaar water Er bestaan gemuteerde dieren die beter overleven…

Mijn liefde voor jou deel jij niet, maar vanavond – zie ook jij de maan.…

Het is gezellig, maar ik kijk stil naar buiten: heldere herfstmaan.…

Ze is oud, wriemelt, waaiert voor ze gaat zitten – het stof van de stoel.…

Gisteren galoppeerde er een nachtmerrie door mijn dromen over de bruine paarden die buiten stonden onder de regen van de nacht ik liet haar teugels los draafde met een volle blaas naar de toiletpot die onder een wolkenveld lag te snurken in haar bed slapend kon ik schaapjes tellen en wolven want die waren er ook toen mijn nachtmerrie…

Het meer stroomt over, er is veel te veel water – om zelf te houden.…

de dromer wil veel bereiken en reizen pakt z’n koffer en diploma’s maar met vliegangst gaat het niet wil bergen beklimmen de wereld vanaf de top toe zingen heeft de gevreesde hoogtevrees dus dat wordt hem niet wil wildwatervaren op de meest woeste rivieren zijn probleem hij beheerst de zwemkunst niet wil verdriet vermijden hoopt…

Schoolbesturen kiezen onderwijs op een schaal van ambacht tot tredmolen Met je diploma zoek je van tijd tot tijd een plek waar precies jij past Dat gaat maar door want alles moet draaien op steeds minder mensen De computers rekenen met virtuele aandacht uit hoe dat kan Ambachtswerkers zijn vrijwilligers geworden in musea van vertier…