waar glas de wereld buitensloot bracht terreur in scherven dood inferno’s brandden door beton bewapend met geloof dat alles kon haat heeft de aarde met geweld gelijk gemaakt ground zero in oorspronkelijke staat het opgewaaide stof is weer gaan liggen hoe vaak zal een aanslag de wereld nog ontwrichten wil melker 11/09/2010…

Dappere vrouwen en mannen Die brandweermannen. Ze waren op hun hoede Toen er een brandje woedde En het erom ging spannen. Tegenwoordig, wat u al vermoedde, Koelen ze op deze helden hun woede.…

Over de hagenpreek Preekten ze vroeger achter de haag ? Dat is een interessante vraag Het was toen in de onze streken Verboden voor de haag te preken Net als nu in Den Haag. Het wordt tijd dat we ons bemoeien Met de politieke hagen te snoeien.…

Over de duisternis. Tegen de avond, in veel gevallen, Is de duisternis vaak gevallen. Nu denk u wellicht, Die viel languit over het licht, Dat zelf ook weleens is uitgevallen. In dit licht stelde ik zelf vast, Dat men hierover nog in het duister tast.…

Een geest van populisme waart rond dansend op Gods graf Hij stelt dat hij de waarheid vond toen hij zijn mening de ruimte gaf Zie de rouwende menigte dwalen een dodenakker als labyrint En zij die hun waarheid stalen openbaren nu hun schrikbewind Een geest van populisme heeft zijn masker afgedaan; een in onbehagen gewortelde vrees En zo…

Over de recidivist Hij had als recidivist Jaren in het gevang verkwist Door steeds in herhaling te vallen Was hij van kwaad tot erger vervallen En was zijn pleit beslist. Want ook een zware jongen Is ooit met iets lichts begonnen.…

Hondenweer, als het regent Onze lieve heer is boos, als het onweert Takkenweer als ’t hoost Je stuurt geen beest naar buiten, als ’t hagelt. Wat een pokkenweer, janken we als we geen paraplu bij ons hebben die ons beschermt tegen de nattigheid. Maar: de hond gaat naar buiten, en onze lieve heer is niet boos, de takken zitten nog altijd…

een zuil van zucht het geeft iets van verlichting hier klopt iets niet of toch..? een nest van heteluchtballonnen uit het niets hangen ze in de lucht boven Oldenzaal…

de zomer is voorbij kinderen gaan naar school een andere juf of meester in een nieuw lokaal spullen zien er mooi uit alles ruikt nog fris schriften zijn nog onbevlekt eerste les staat op het bord vriendjes en vriendinnen vertellen over hun vakantie…

Een conductrice aan het spoor Zette steeds haar beste beentje voor Om het de reizigers te veraangenamen Die voor het reizen haar treinstel namen Daar deed ze het allemaal voor. Haar trein vertrok altijd precies Die van anderen slechts sporadies.…

Verantwoord jongleren Kun je het beste jong leren Heb jij je jonge jaren verlaten Heb dan wel in de gaten Dat het je kan blijven inspireren. Met een vloek en een zucht Houd ze de drie ballen in de lucht.…

Gij ondankbare, zag mij lantarenpaal als het ware Door de mist niet staan en liep pardoes ertegenaan. Gij domkop, wanneer ik niet brand is er duidelijk iets aan de hand en wordt het misschien tijd dat je de lamp vervangt?…

In het verleden en het heden Probeerde ik steeds plannen te smeden Met het smeden van plannen Ga jij je voor een zaak inspannen En is anonimiteit verleden. Veel kan Met een goed plan.…

Door een punaise Begon de hele polonaise Toen die haar prikte En zei zich verslikte In haar patatje mayonaise Om erger te voorkomen Had ze beter niet mét maar zonder genomen.…

Zodra de zon haar stralen toont, wordt de mens met warmte beloond want op een zonnig overgoten dag zie je de meeste mensen met een lach!…

het IJ leeft, woelt en kolkt van kracht, de bovenlucht is vol wind, scherpe wolken, bolle, blozende zeilen verrukken het publiek, stoer en statig veroveren tall ships de stad, stilschuimend, ingetogen, glijden ze voort op de adem van al lang vervlogen tijden, een golvend eerbetoon aan prachtige schepen, bemand door Russen, Zweden, Noren,…

Daar, achter die rode geraniums zoekt zij het goede vertrouwen in haar rechterhand prijkt een grote stopnaald die het laatste gat in de zwarte sokken dicht hetzelfde paar dat ooit de voeten warm hield van haar overleden man plots herinnert zij zich ook de schoenen met de stalen neuzen op weg naar de dagelijkse strijd tegen onrecht…

Graseter, groot en ogenschijnlijk meedogenloos, hongerde zichzelf tot winterstop. Yvon kon hem niet helpen, noch bevragen in niet te misverstane en suggestieve zinnen, krommer nog dan boeren die vrouwen zoeken. Zijn slurf in het gras gedrukt, tot velden duinen werden. Zijn poten in de diepe klei gedrukt. Zijn tanden aan het werk gezet…

Verwonderd kijk ik naar de blauwe lucht. De rechte, witte streep aanschouw ik reeds van 't vliegtuig dat op weg is naar de States. Er blijkt iets mis te gaan met deze vlucht. Ik bof: ik zit niet in die Jumbo Jet en prijs mijzelf ineens gelukkig, want de luchtreis naar dat overzeese land wordt verticaal en pijlsnel voortgezet. De ramp ten…

Lijken, liggen waar eens velden waren. Kinderen verdrinken, sterven en creperen, terwijl ik dit gedicht laat vloeien uit mijn pen Veilig weggekropen achter dijken, goed beschermd tegen gevaren, halen we de schouders op, beredeneren: Het zijn maar Pakistanen. We zijn in shock! De vakantie is verzopen! De camping staat weer onder water,…