944 resultaten.
Vlinder
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.247 Het gewicht van de vleugels
lijkt enorm
en toch is het een peulenschil
om in de lucht te blijven,
majestueus klapwiekt
ze omhoog,
een vlinderslag achterlatend.
Oh jij mooie vlinder,
ondervindt
totaal geen hinder, van al
wat zich op aarde afspeelt…
Schildpad
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.049 OVER EEN SCHILDPAD
Een schildpad acht het ongezond
te slapen op de koude grond.
Zijn schild wordt bovendien dan vuil.
Veel liever pakt hij een fauteuil.
Zeer passend is naar zijn gevoel
daarvoor de naam schildpaddestoel.…
jong geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
691 De meerkoet drijvend
op het water achtervolgd
door roodkoppig kroost…
Reiger
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
692 OVER EEN REIGER
Een reiger zag eens, op zijn vlucht,
een vijvertje vanuit de lucht,
en had een vaag vermoeden dat,
zoals het hoort, er vis in zat.
Dit liet hij weten aan een maat.
Die sprak tot hem, na kort beraad:
ik laat je niet in ’t ongewisse,
zal het wel even uit gaan vissen.…
Ooievaar
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
985 OVER EEN OOIEVAAR
Een nijv're ooievaar te Leiden
besloot zijn zaken uit te breiden.
Bij zijn soort werk, zoals je weet,
staat men én dag én nacht gereed.
Dus is het nodig, sprak het beest,
dat ik naar klanten in Oegstgeest
voor 't tijdig vullen van de wieg
niet ooie-vaar, maar ooie-vlieg.…
vreemde vogels
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
733 in de gracht
daar zwemt een stel
gevolgd door pracht
gevlekt gevederd
lelijk als de nacht
als kind vernederd
roomwit
meer zwanen, meer
elegant halsbrekend…
Haan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
808 OVER EEN HAAN
Een haan, verminkt tot een kapoen,
was daardoor niet in goeden doen.
Zijn carrière bij de kippen
was stuk, gelopen op de klippen.
Soms slaakte hij een diepe zucht,
en sprak dan, turend in de lucht:
ik heb geen reden om te kraaien,
maar om mijn as kan ik nog draaien,
dus laat mij op die toren staan,
daarboven voel ik…
Haas
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
817 OVER EEN HAAS
Zodra een haas, die liep te hollen
op een stuk land, een veld met knollen,
een jager in de gaten had,
koos hij meteen het hazenpad.
De haas zei later, desgevraagd:
ik voelde me wat opgejaagd.
De jager toonde zich verbaasd
dat hij zo spoedig was “onthaasd”.…
Vlaamse gaai
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
789 OVER EEN VLAAMSE GAAI
In Heerlen zat een Vlaamse gaai
te pikken in een kersenvlaai.
Men vroeg het dier in dit verband:
dineer je vaak in Nederland?
Nee, zei de gaai, ‘k ben maar aan ’t dwalen,
maar liever hier dan bij de Walen.…
Tuinvogels
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
959 OVER TUINVOGELS
Het regent en het waait;
op straat zie je geen hond,
maar in mijn achtertuin
loopt wel een vogel rond.
Daar trippelt telkens weer
een mooi, roodborstig beest.
Ik zie een merel meer,
maar toch een mees het meest.
Eén vogel in de tuin
verkies ik zeer bewust:
al is hij klein en bruin,
ik acht een mus een must.…
Ochtend vreugd
netgedicht
2.9 met 23 stemmen
1.241 Onze tuinmerel wekt ons
zijn sterven en opvolger
zien wij niet, zijn lied -
blijft en dat maakt hem
onsterfelijk; want hij is
voor ons het merellied…
De vos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
787 De vos eet graag zijn buikje vol
met zilvermeeuw en eendenei.
Een stukje kip hoort daar ook bij.
Hij denkt niet aan cholesterol.…
Plaagdieren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
690 plaagdierenoverlast
vier- en ook tweepoters
tergen de stad en de
stedeling bromt
wethouder zorg dat het
hofstadvijandige
faunacrapuul nu voor
eeuwig verstomt
-
zeemeeuw en krijsparkiet
vos, rat en huismuis zij
tarten de burgers dus
doe er wat aan
toon op een krachtige
IJspaleisachtige
wijze karakter, maak
werk van uw baan…
Dierenleed
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
713 Met droge vinnen
Het water in gesprongen
En toen, met de druppels nog in het gezicht
De horizon betast.
Een lastdier noemt men hem,
Maar zijn hoeven,
Ogen, oren
Zijn minder nog lastdragend
Dan de lasten van de vinnen in het water.
Miauw.
Het is een kater.
Botsende daken
En balkonnen
Die de regen van beton niet dragen konden.
Slijkstroom…
vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
680 Fijn getekende vleugels
Een schilder waardig
Ongeziene kleuren
Een uiting van sierlijkheid
Ontastbare broosheid
Breekbaar als glas
Ontzettend gevarieerd
Oplettend alert
Fladdert op de wind
Speels en aantrekkelijk
Ook voor mijn nieuwsgierigheid
Bloemen zijn het domein
Waar hij zich settelt
In alle glorie en ijdelheid.…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
778 (met dank aan Willem Kloos)
ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten
het Haagse luchtruim is mijn hoge troon
ik wijk niet voor de dreiging en de hoon
van hen die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind…
Daar op het Vrijthof
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
768 Daar op het Vrijthof
te Maastricht mocht
ik onder je korte
rokje kruipen
Daar liet je het
toe, smeekte zelfs,
en nog wel op
klaarlichte dag
Met mijn lippen
in jouw lies,
slikte ik en spoog
Je kreeg zowat
de stuipen
Met in mijn hand
de angel van de bij
die jou zo stak
vertrok je grimas
in een lach…
Het interview
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
737 Volgens Miss Piggy is 't
niet slecht, het moderne
varkensleven, alom knor-
ren de varkens tevreden
Schone stal, verse stro
voerbak met delicatessen
de veearts komt bij elk
vals knorretje; voor het
vertier komt Big-Pig, de
herinnering kleurt Piggy
roze tot in haar krul
Hoger doel van elk varken
- voordat de huid rimpelt
oud en…
Dag dappere kleine Queenie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
638 zestien jaar was jij
zo trouw en lief
het makkertje van
bazinnetje Manuela
je deelde lief en leed
met jouw hondensnoetje
dapper wandelde je met haar mee
kleine pootjes dribbelden
naast haar, jaren lang
tot je water kreeg
in jouw longskes
en je niet meer
eten of drinken kon
toen mocht je inslapen
en je trouwe oogjes sluiten
je kopje…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
583 Hoog, sierlijk, vrij,
beschreef hij cirkels in 't azuur,
cirkels en triomfbogen
met vleugels als zeilen
die na 't stijgen, op de duur
nauwelijks nog bewogen.
Spiedde het landschap, diep benee,
zeer gebrand op prooi
ergens in de groene loverzee
moest en zou hij vinden
want in de ijle rotsplooi,
hongerige kuikens, nimmer tevree.
Een schot…