een bureaulade vol gebroken souvenirs na de verhuizing…

Tijdens de sleetocht begint het mooi te rijmen mijn wintergedicht…

Schaduwen spelen Een eenzame voorstelling Voor lege geesten…

Verloren soldaat Dwalend in het niemandsland Door aarde omarmd…

Sterren boven mij Voorzichtige voetstappen In het snerpend wit…

Op de snaren van het tijdsbeeld, vibreren rusteloze zandlopers. Roestig hoefijzer vangt veel tijd aan de muur, waar is het geluk? Vingers bespelen een oude harp, snaren breken, er vloeit bloed. Regendag, gevuld met niets dan buien, ook in het goede en kwaad. De tijdsreiziger ziet geen nieuwe landen maar met andere ogen. Niets…

Verliefde vlinder Besprenkelt zich met parfum Van de vlinderplant…

Een Haikuartiest zoekt verstrooid z’n potloodje er is hoog bezoek…

Twee vogels in lijn Winterkou en takgeruis De avond breekt aan…

Galopperend paard Over toendra en steppe Het opstuivend zand…

Smeedvuur vlamt hitte roestige spijkers, wachten naast de hoefijzers. Geruite kiel, nooit meer de slijpsteen horen noch het gedreven wiel. In het jagerspoor door de achterbenen geplet, verse kluiten. Hinnikend paardje van ver goed te horen gelopen tijden.…

privé jungle door een opera zangeres verstoort paradijs…

Door een vierkantje in ’t volleybalnet, zag ik het winnende punt…

Bloedrode ballon omhoog gericht, vrij gelaten bij zonsopgang. Een verroestend blad kleeft op het asfalt de eerste voorjaarsregen. Vrije appelboom het is nog te vroeg, toch schud ik hem de hand. De wolken breken het regent zonlicht boven het rivierenland.…

Vermoeide vogel Vliegt over eens verlaten land Afghanistan…

nu - met babygoed aan de lijn - was de fijne was nog nooit zo fijn…

het kantelend blad achter het raam in de zon kan maar één kant op…

Spuwende berg Alles bedekkend met zwart Voedingsrijke grond…

flonkerend water sneeuw reflecteert het zonlicht geen golfslag te zien…

winterwonderland een ijzig moment bevroren je hoort het kraken…