de bijl kapt het hout zakken vullen zich met graan voor de winter komt…

mijn horloge sprong van me af als een vis en dook in het water.…

als de zon verdwijnt dan volgt de nacht met de maan dat is zekerheid…

de koekoek vliegt uit, tussen twee groene takken hangt een spinneweb…

Combinaties met Stukken beelden de puzzel Vergeten tangram…

de tijd staat niet stil schoonheid ontstaat niet zomaar het levenswiel draait…

ik hou van de nacht en draai met een rietje de sterren in mijn glas.…

De dauw gevangen In het vroege ochtendlicht Vervlogen dromen…

een reiger vliegt laag krassend over de vijver moderne dino…

kleurrijke rozen omarmen jou liefdevol in stralend zonlicht…

versteende botten brengen je weer tot leven dinosauriër…

Verbogen staal slaat In grijze schakeringen Kleuren zijn doodsvlucht…

na zonsondergang in goudgerande wolken het laatste landschap…

voorjaar of zomer na een fikse hagelbui bloeit de natuur weer…

Vissen slaan stilte op in blindering van de zee sluiten mosselen de ogen. Zij weent haar tranen elders, ze haalt de netten op, mazen ruim gemeten. Dwarse wervelwind, bladeren verdort, vergaan, de liefde uitgeblazen. Gesponnen draden kleverig van angsten en kortdurend verlangen. Ritselt loof in zomers die we niet kennen, valt…

flarden morgenmist verhullen trage schimmen na donkere nacht…

Bang te ontwaken slechts nog mijn ogen open en het is voorbij…

oren, ogen, stem leiden in de duisternis naar stille waarheid…

Als een dor herfstblad in het hart van de zomer voel ik me misplaatst © C. Estmoi…

Bomen van overdaad, ze kunnen niet ontkomen, ze zijn ontvrucht. Bloesem maakt verten, schoon, staat in het stof geschreven, een optelsom. Daar waar we wonen, waar kunnen we anders zijn, dan waar inzicht groeit. Stammen ontbreken, niets dan ruwe knoesten, wortels bieden uitzicht. Leven is van loof ontdaan van bomen die er niet…