waar het leed leidt lijdt het leven het leed…

nieuwjaarsavond één jammerende windvlaag en de maan verschijnt bij de kerststal - steeds meer menselijke activiteiten op nieuwjaarsmorgen een stijve klop op de deur voor de thee op bed een witte morgen licht achter de oogleden hemel op friesland na de vuurpijlen geurend naar een hooiberg - de kat komt terug…

De Ceder betreurt haar afgerukte takken naaldendruppelend haar oude wonden zwijgend kerend van de wind in pijnenhuiver felbewogen steunt haar bejaarde takkenpracht onder windkracht acht…

Sneeuwwitte stilte stopt het slapende land toe winter droomt zich warm…

adembenemend leeft eeuwenoude stilte in stenen graven…

Zij strekt een driehoek Daarna daarvan een spiegelbeeld Klaar om uit te gaan…

in mijn kale tuin huist een oase van rust bloeit louter stilte…

Lucht vol schemerlicht vleermuizen scheren door een bijzondere nacht.…

de verre oever geraakt door een muzikant of een schrijnwerker?…

in blind vertrouwen al zijn gangen nagegaan de aarde torsend…

aanlandige wind tekent duinen met flarden opgestoven strand…

Oker het verwaaiend blad het trage licht…

Golven in galop breken hun nek op de bank - schuim en as…

Het donkert vroeg maar bij de zee is altijd toegift van het licht…

Japanse keizer met eenenveertig stokjes test vaste handen…

Eén fikse storm en de stoere populier is afgetuigd In nevelen blokjes boven het strand – Den Haag…

de eerste nachtvorst: merels schaatsen op het dak van mijn garage.…

Geheimen zwijgend onbewogen haar weg gaand zilveren maanlicht.…

het bloedende lijf van de avondzon verdrinkt in de koude zee…

aarde is geëgd de akker effen gelegd winter voor de deur…